لايه های وجود سايه می سرايند ،

آنگاه که روح

مدفون پوچی غم ها ست

درزهای زرد تن تنهايی می گريند ،

آن لحظه که تن

 گريزان تن ها ست

سينه احساس را احتکار می کند ،

آن زمان که زبان

خسته ی واژه ها ست

سقف تحجر بر پرواز افکار آوار می شود

آن وقت که شکستِ ديروز

بن بستِ امروز است

ولی ...

آسمان و خاک

هستی را پيشکش خواهند کرد

اگر سبز شوی از نو

و خود را

به  زندگی  پيوند زنی .

86.2.12

* سال ۹ مبارک

سبز باشید و انسان