گرگ و میش است هوا

      آسمان هم نگران می غرد

       پسرک ،

       در برهوت تــن ها

       در ره تـنهایــــی ست

       دستـهــایش خـالـیـست 

       سینـه اش پـر شده از راز و نیـاز

       و نسیم است که آرام لبش می بـوسد

       زیر پـای پسرک ،

       دشـت گـل می شکــفد...

        شـبـنـم عـشـق

        ز پیشـانی گلـبرگ فـرو می ریـزد                         

  84.11.12                           2.55 AM                            مردمک